Regata, regate…

Početkom leta u Srbiji, svake godine, kreće sezona regata; reč italijanskog porekla, preuzeta u engleski i srpski jezik = trka gondolama, čamcima, jedrenjacima.

Kod nas, od preko 600 manifestacija godišnje, najmnogobrojnija su dogadjanja na vodi i to ne takmičarskog karaktera, već kao razonoda. Razna plovila voze rekreativce: niz Moravicu od Požege do Jelen Dola, Čačanska regata ide kontra, jezerom, uzvodno, tu je Drinska regata, kraljevački Veseli spust, kod Niša dve opštine – Pantelej i Palilula, svaka ima po jednu regatu, Kruševljani voze od Jasike do Golupca… A nas ovde posebno zanima regata koja je nekada, pre 25 godina, startovala na Ibru, iz Kraljeva od „Dansinga“, narednih godina od „Makumbe“ u Čukojevcu na Zapadnoj Moravi, a poslednjih godina iz Trstenika putuje Zapadnom i Velikom Moravom pa onda Dunavom do Tekije.

Letos smo sreli Aca Mitrovića, geometra i biznismena u penziji, i Milana Djokovića – Maneta, profesora fiskulture, dvojicu raspoloženih Kraljevčana, aktivnih učesnika četvrtvekovne regate Morava – Dunav. Kažu da ova regata traje 11 – 12 dana, pravi godišnji odmor. Za to vreme se prevali, putujući naravno samo danju, oko 425 kilometara, na rashodovanim vojnim gumenim čamcima, za čiji pogon je, uz rečni tok i ponekad vesla, dovoljan motor od 4 konjske snage, koji za ceo put potroši 35-40 litara benzina. Za prenoćište su još potrebni mali šator i vreća, a novca treba oko 8 hiljada dinara, dakle, nešto malo više od srpskog turističkog vaučera, za sve troškove odmora (sa gorivom) što bi rekli ol – inkluziv, a bez tajm – šeringa i er lifta.

Regata

Medjutim, Aco i Mane prekidaju našu početničku znatiželju i dosadna, detaljna raspitivanja. „Da znaš, regata je takva da nikada nisam na njoj ostao gladan, ni žedan, ni neraspoložen, ni trezan – zbog opijajućih prirodnih lepota“. I drugo: „za sekiraciju je svakog dana zadužen, naizmenično samo jedan član družine i on rešava sve probleme ako ih ima (a retko ih ima) dok svi ostali ne beru nikakve brige“.

Već u početnoj etapi putovanja Zapadnom Moravom, u starorimsko doba zvanom Brongus, vetar koji šumi kroz krošnje starih stabala topole i vrbe i njihova hladovina, mirisi i zvuci reke momentalno odnose u zaborav gradsku svakodnevicu i okrepljuju čoveka. Riba koja se praćakne na površini reke probudi iz dremeža ribolovca i podseti ga da se nalazi u pecaroškom raju u kome ima šarana, soma, deverike, bodorke, linjaka, crvenperke, skobalja, karaša…
Putovanje dalje niz Veliku Moravu, starorimski Margus, kroz Pomoravlje, najplodniji i najgušće naseljeni deo centralne Srbije, koji su još Rimljani nazivali Žitnicom, podseća da se država kneza Lazara zvala Moravska Srbija i da je dolina Morave kolevka savremene srpske države početkom XIX veka. Kažu da je odnos meandriranja Velike Morave medju najvećim od evropskih reka (118 km u pravoj liniji: 245 km rečnog toka) tako da putnici imaju dovoljno vremena da otpevaju sve poznate pesme o Moravi, koje slave njenu plodnost, ali govore i onjenoj zloj ćudi i vodoplavnosti.

I ove kao i svake godine veličanstveno je dočekana Moravska regata na obali reke u Velikoj Plani, uz pesmu dečijeg hora, takmičenje u sportskom ribolovu i spremanju riblje čorbe i sportski vušeboj, a goste su pozdravili konjanik u šumadijskom odelu i rukovodstvo opštine.

Regata

Od ušća Velike Morave u Dunav, kod Dubravice, regata putuje predelima koji su svetska atrakcija. Dunav (lat. Istros, nem. Donau) na svojim obalama i u svojoj neposrednoj blizini nudi putnicima razgledanje ostataka Viminaciuma, rimskog gradskog naselja i vojnog logora iz I veka nove ere, u blizini današnjeg Kostolca, Ramsku tvrdjavu sazidanu 1483. godine po naredjenju sultana Bajazita II, Golubačku tvrdjavu iz prvih decenija XIV veka, Lepenski Vir, praistorijsko nalazište, odnosno naseobinu iz doba ranog mezolita, Trajanov put, kanal, most i tablu, predeo Hajdučke Vodenice, rimsko utvrdjenje Transidernu u blizini Tekije, gde se ova Moravska regata završava.

Učesnici regate su popodne i noć pred završnu etapu proveli u selu Golubinje pod Miroč planinom gde ih je ugostila grupa Kraljevčana koji ovde kampuju već više od 15 godina (reportaža o njima sledi) a sutradan su druženje nastavili zajedničkim putovanjem kroz đerdapski Mali i Veliki Kazan.

Na vodi se pričalo i o tome kako bi vredelo da Kraljevo pismom zainteresovanim mestima predloži organizovanje zajedničke regate Ibar – Morava – Dunav, koja bi započinjala našim Veselim spustom.

I na kraju, jer reči nisu dovoljne, pogledajte ovde video zapis o čudu prirode – Đerdapskoj klisuri.

Video zapis preuzet sa sajta: http://virtuelnimuzejdunava.rs/srbija/galerija/video/nacionalni-park-djerdap.504.html

 

Redakcija infokraljevo.com
Redakcija

Ostavite odgovor